سلام گل های مهربون، شکوفه های خوش زبون، می دونی که چی هستم؟...اسمم چیه؟ کی هستم؟
مهربونم، باهوشم. شیرین و بازیگوشم. دو گوش دارم دوتا چَشم، روی تنم پر از پشم، چهارتا پا دارم و سم، گاهی دو شاخ و یک دم.خونم کجاس تو گله، گله کجاست تو دره، تو دشت و توی صحرا، تو مزرعه تو روستا!
غلط می زنم رو سبزه، رو یونجه های تازه، علفخوارم عزیزم، خوشمزه و لذیذم، دشمن من پلنگه، گرگ بزرگ و گنده، سگا با ما رفیقن، محافظن، دقیقا،ما حیوونی مفیدیم، بهت هدیه می دیم.
شیر، کره،ماست و پنیر، خامه و گوشت و سرشیر، بستنی دوغ تازه، دهنارو آب می ندازه.
پشم منو که چیدی، خوب اونارو تابیدی، میشن کلاف کاموا، بباف لباس زیبا.
پوست تنم چیه؟ چرم، راحت و محکم و نرم، کیف و کلاه کت وکفش، رونگ و وارنگ و پر نقش!...
غنچه نازنینم از همه بهترینم، بگو کی ام عزیزم، گلای سرزمینم!
صد آفرین ماشالا، چش نخوری ایشالا، گوسفند مهربونم، تو حیوونا نمونم!
- - , .
برچسب:
نویسنده: فرومی